Aquí desmontamos lugares comúns sobre traballo, política, economía e sociedade. Humor ácido, método socrático e pensamento crítico para quen sospeita que o “sentido común” é só ideoloxía mal disimulada.
(ou como as plataformas converteron ó marxinado en comunidade) Todas as familias teñen —ou tiveron— un. O cuñado de turno.O do comentario incómodo.O que vía conspiracións en todas partes.O que falaba de máis e escoitaba de menos. Antes pasaba algo…
A praza pública desapareceu
(ou como cambiamos as preguntas incómodas por amigos virtuais) Antes a xente discutía na praza.Non era idílico, nin educado, nin especialmente racional. Pero era real. Había corpos, voces distintas, interrupcións, silencios incómodos.Había conflito.E no conflito, ás veces, aprendíase algo. Hoxe…
O privilexio de pensar en voz alta
(ou por que crear contido tamén é unha cuestión de clase) Hai unha idea moi cómoda que circula por aí: “Hoxe todo o mundo pode crear contido”. Tecnicamente, si.Materialmente, non. Porque unha cousa é ter unha contae outra moi distinta…
O perigo de consumir contido sen decatarse.
(ou cando pensar se reduce a repetir o que xa crías) Hai unha idea moi estendida que convén desmontar canto antes: “Eu infórmome moito.” Na práctica, moitas veces significa outra cousa: consumo moito contido que me dá a razón. E…
Algoritmos, cámaras de eco e o discurso público.
(ou como deixamos de falar co mundo para falar co noso reflexo) Hai xente que di que vivimos na era da información.Outros, máis optimistas, falan da era da comunicación. Mentira. Vivimos na era da confirmación. Nunca tivemos acceso a tantas…
Únete como suscriptor/a
Mantente ó día de todo o que necesitas saber.