Autor: tenista
A praza pública desapareceu
(ou como cambiamos as preguntas incómodas por amigos virtuais) Antes a xente discutía na praza.Non era idílico, nin educado, nin especialmente racional. Pero era real. Había corpos, voces distintas, interrupcións, silencios incómodos.Había conflito.E no conflito, ás veces, aprendíase algo. Hoxe temos máis “amigos” ca nunca…e menos xente coa que falar de verdade. Amigos virtuais, acordos…
O privilexio de pensar en voz alta
(ou por que crear contido tamén é unha cuestión de clase) Hai unha idea moi cómoda que circula por aí: “Hoxe todo o mundo pode crear contido”. Tecnicamente, si.Materialmente, non. Porque unha cousa é ter unha contae outra moi distinta é ter tempo, calma e seguridade para pensar en público. E aí comeza a fenda.…
O perigo de consumir contido sen decatarse.
(ou cando pensar se reduce a repetir o que xa crías) Hai unha idea moi estendida que convén desmontar canto antes: “Eu infórmome moito.” Na práctica, moitas veces significa outra cousa: consumo moito contido que me dá a razón. E non, non é o mesmo. Nunca se consumiu tanto contido coma agora.Nunca foi tan doado…
Algoritmos, cámaras de eco e o discurso público.
(ou como deixamos de falar co mundo para falar co noso reflexo) Hai xente que di que vivimos na era da información.Outros, máis optimistas, falan da era da comunicación. Mentira. Vivimos na era da confirmación. Nunca tivemos acceso a tantas ideas distintas…e nunca estivemos tan incapacitados para soportar unha que non nos guste. Casualidade?Non.Deseño. O…
A xente non quere traballar.
(ou como repetir unha mentira ata que pareza verdade) Hai frases que non se discuten. Repítense.Como un mantra. Como unha verdade revelada. “A xente non quere traballar”. Escóitase no bar, na radio, nos comentarios de prensa dixital, nos grupos de WhatsApp e, por suposto, en LinkedIn, ese lugar marabilloso onde a explotación leva filtro sepia…